Μία ομολογουμένος δύσκολη διαδρομή που η λέσχη μας διοργανώνει αδιαλήπτως επί μία δεκαετία. Μοιράσαμε λοιπόν τα απαραίτητα αναμνηστικά σε όλους τους συμμετέχοντες και με σύμμαχο τον εξαιρετικό καιρό ξεκινήσαμε.

Ο ρυθμός διατηρήθηκε χαλαρός και αυτό βοήθησε σημαντικά να παραμείνουμε ενιαίο γκρουπ, με την απαραίτητη κουβεντούλα και πειράγματα, στοιχεία που "ισιώνουν" σε μεγάλο βαθμό τα ανηφορικά κομμάτια. Διασχίσαμε λοιπόν από δασικούς δρόμους την Άνω Γλυφάδα, την Αργυρούπολη, τον Καρέα, την Καισαριανή και τέλος φτάσαμε στο Σπήλαιο Παιανίας, όπου έγινε και η καθιερωμένη στάση για νερό και φαγητό. Κατόπιν κατευθυνθήκαμε προς Κορωπί και από εκεί πίσω στη Βούλα. Όλοι οι συμμετέχοντες τερμάτισαν ευδιάθετοι και ακμαίοι, πράγμα που σημαίνει άφθονες κρυφές και φανερές προπονήσεις. Τέλος ο Πρόεδρός μας, Κώστας Διαμάντης, οργάνωσε ένα τσιπουράκι στο παρακείμενο κιόσκι για λίγους και εκλεκτούς, καθώς δήλωσε. Και του χρόνου.